Çünkü eğitimi yöneten anlayış ne “öğretmen” olmanın anlamını ne de “öğretmenlik mesleğinin” önemi bilmiyor, umursamıyor…
Öğretmenlik; sınıfta ders anlatmaktan çok daha fazlasıdır. Bu nedenle de herkesin yapabileceği sıradan bir iş değildir.
Çocuğu tanımayı, gelişimini anlamayı, farklılıklarını görebilmeyi, öğrenme güçlüklerini fark edebilmeyi, sınıfı yönetebilmeyi, iletişim kurabilmeyi, teknoloji ve yapay zekâyı doğru kullanabilmeyi, eleştirel düşünmeyi ve en önemlisi öğrenmeyi yeniden tasarlayabilmeyi gerektirir.
Bugünün çocuğu, 20 yıl önceki çocuk değildir. Bugünün öğretmeni de dünün öğretmeni gibi davranamaz.
Çocukların dünyası değişti. Bilgiye erişim değişti. Teknoloji değişti. Yapay zekâ değişti. Meslekler değişti. Toplum değişti.
O halde öğretmenlik mesleğinin tanımı, yetiştirilmesi, çalışma koşulları ve mesleki gelişim anlayışı da değişmek zorundadır.
Başka bir ifadeyle öğretmene yatırım yapılmalı, öğretmenlik meslek statüsü geliştirmek yükseltmek zorundayız.
Öğretmenlik mesleğinin statüsünü yükseltmek elbette ekonomik koşulları iyileştirmekle başlar. Ancak orada bitmez. Gerçek mesleki itibar;
liyakatli öğretmen yetiştirme,
nitelikli öğretmen seçme,
adil ve şeffaf atama,
nitelikli mesleki gelişim,
güvenli ve sağlıklı çalışma ortamları,
makul sınıf mevcutları,
yeterli rehberlik ve destek personeli,
öğretmenin karar süreçlerine katılması
ve öğretmene duyulan toplumsal güvenle kazandırılır.
Bütün bunlar da bilimsel bilgiye dayalı eğitim politikaları ile birlikte oluşur.
Öğretmenlik herhangi bir kamu görevi, öğretmen herhangi bir kamu görevlisi değildir. Öğretmen o ülkenin yurttaşını yetiştirendir.
Bu nedenle de öğretmeni sürekli kontrol altında tutan, emir bekleyen, evrak yetiştiren, bürokratik yük altında ezilen bir memur dönüştürürseniz; ondan yaratıcı, sorgulayan ve yenilikçi bir eğitimci olmasını bekleyemezsiniz.
Öğretmene güvenmeden öğretmenden başarı bekleyemezsiniz.
Bugün eğitim sistemimiz kalabalık sınıflar, insan kaynağı eksiklikleri, altyapı sorunları, plansızlık, bürokratik yükler ve eğitim ortamlarının hazır olmaması gibi deva sorunlarla boğuşuyor.
Bilmeliyiz ki bütün bu sorunların varken bile sistemin çarkları biraz olsun dönüyorsa öğretmen sayesindedir. Ama;
Sistemin ürettiği sorunları, öğretmenin fedakârlığıyla kapatamazsınız. Öğretmeni sistemin sorunlarının sorumlusu haline getiremezsiniz.
Anlayana Gülmece
At ve Eşek
Bir at ve eşek, belirli bir zaman için insanların arasına katılıp orada yaşadıklarını birbirlerine anlatmaları için anlaşırlar ve farklı yönlere doğru giderek birbirlerinden ayrılırlar. Anlaştıkları gibi belirli bir süre sonra ayrıldıkları noktada buluşurlar. Perişan halde geri gelen at dayanamaz ve hemen söze başlar:
- Ben, gittiğim yönde bir grup insanla karşılaştım. İlk anda beni aralarına almak istemedir ama sonra at olduğumu anlayınca beni hemen aralarına alıp bütün işlerini bana yaptırdılar. Perişan ve yorgun bir halledeyim...
Bunun üzerine eşek, keyifle gülerek yanıt verir:
- Ben de gittiğim yönde bir grup insanla karşılaştım. Karşılar karşılaşmaz güçlü ve gür bir şekilde “aaaiiiii, aaaaiiiii” diye konuşmaya başlayınca beni hemen aralarına aldılar. Bir süre sonra da başkan seçtiler. Bu nedenle çok rahat bir zaman geçirdim… Etrafımdaki herkes bana iyi görünmek için çabalayıp durdu… Ben ise sadece “aaaiiii, aaaiii” diye bağırıp durdum…
- Nasıl olur? Senin eşek olduğunu anlamadılar mı?
- Valla yarısı anladı da diğer yarısına bir türlü anlatamadı?
Biliyor muydunuz?
Büyük beyinlerin, büyük hedefleri vardır. Küçük beyinler ise sadece arzuları…
Washington Irving
Bu yazı toplam 21 defa okunmuştur.
