Deniz Ilgaz, Rum yönetiminin Schengen üyeliği için atacağı adımların Yeşil Hat’ın statüsünü gündeme taşıyacağını ve bunun iki ayrı egemen devletin varlığının kabul edilmesinin önünü açabileceğini savundu.
– Rum yönetiminin uluslararası alanda Kıbrıslı Türklere yönelik izolasyonları derinleştirdiğine dikkat çeken Ilgaz, Barcelona Futbol Akademisi kampının ertelenmesinden mülkiyet alanındaki girişimlere kadar yaşananları örnek gösterdi. Ilgaz, kalıcı barışın ancak iki tarafın birbirini bağımsız devletler olarak kabul etmesi ve iyi komşuluk ilişkileri geliştirmesiyle mümkün olabileceğini vurguladı.
Schengen hedefi Rum yönetiminin önüne ciddi bir engel çıkarıyor
Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin 2027 yılında Avrupa Birliği’nin Schengen Bölgesi’ne katılma hedefi, Kıbrıs sorununun geleceği açısından yeni bir tartışmayı gündeme taşıdı.
Deniz Ilgaz, “Rum Yönetimi Ciddi Bir Engelle Karşı Karşıya” başlıklı değerlendirmesinde, Rum tarafının büyük bir kazanım olarak gördüğü Schengen üyeliğinin, beklenmedik biçimde Kıbrıs Türk tarafının iki devletli çözüm tezini güçlendirebileceğini ileri sürdü.
Ilgaz’a göre Rum yönetiminin Schengen Bölgesi’ne katılma hedefi, adadaki mevcut bölünmüşlüğün ve Yeşil Hat’ın statüsünün yeniden ele alınmasını gerektirecek. Bu durum, iki ayrı egemen devlet temelinde bir çözümün önünü açabilecek siyasi ve hukuki tartışmaları da beraberinde getirebilir.
“Kıbrıs sorunu 1974’te başlamadı”
Kıbrıs sorununun tarihsel geçmişine geniş yer veren Ilgaz, Rum tarafının sorunu yalnızca 1974’te Türkiye’nin gerçekleştirdiği Kıbrıs Barış Harekâtı ile başlatmasının tarihsel gerçekleri göz ardı etmek anlamına geldiğini belirtti.
Kıbrıs’ın tarih boyunca farklı uygarlıkların ve devletlerin yönetimi altında bulunduğunu hatırlatan Ilgaz, adanın hiçbir zaman birleşik bir modern Yunan devletinin parçası olmadığını ifade etti.
Adanın tarih boyunca Anadolu’dan gelen toplulukların yanı sıra Fenikeliler, Asurlular, Mısırlılar, Persler, Romalılar, Bizanslılar, Lüzinyanlar, Venedikliler ve Osmanlıların yönetimi altında bulunduğuna dikkat çekti.
1571 yılında başlayan Osmanlı yönetiminin 1878 yılına kadar sürdüğünü, ardından adanın İngiliz idaresine geçtiğini ve İngiliz sömürge yönetiminin 1960 yılına kadar devam ettiğini anımsattı.
Ilgaz, 1960’lı yıllarda Kıbrıslı Türklere yönelik saldırılar ve zorunlu göçlerin arttığını, 1974 yılında ise Yunan askeri cuntasının desteklediği darbenin adayı Yunanistan’a bağlama hedefi taşıdığını belirtti.
Türkiye’nin garantör ülke sıfatıyla İngiltere’yi ortak müdahaleye davet ettiğini ancak olumlu yanıt alamadığını kaydeden Ilgaz, bunun üzerine Türkiye’nin tek başına harekete geçtiğini ifade etti.
Ilgaz, 1974 müdahalesinin Kıbrıslı Türklerin güvenliğini sağlamayı amaçladığını, bu gelişmelerin ardından 1983 yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin ilan edildiğini hatırlattı.
“Kıbrıslı Türkler azınlık statüsüne mahkûm edilmek isteniyor”
Adadaki nüfus yapısına da değinen Ilgaz, Rum tarafının vatandaş sayısını yabancılara verilen vatandaşlıklar dahil yaklaşık 802 bin, Kıbrıs Türk tarafının nüfusunu ise 220 bin olarak gösterdiğini belirtti.
Ilgaz, Rum yönetiminin bu nüfus dengesini kullanarak Kıbrıslı Türkleri yaklaşık dörtte birlik bir azınlık konumunda tutmayı hedeflediğini savundu.
KKTC’de uzun yıllardır yaşayan, ekonomik ve sosyal hayata katılan ancak henüz vatandaşlık almamış önemli bir nüfus bulunduğuna dikkat çeken Ilgaz, bu kişilerin bir bölümünün aileleriyle birlikte Kuzey Kıbrıs’ı kalıcı yaşam alanı olarak benimsediğini ifade etti.
KKTC ekonomisinin yaklaşık 300 bin kişilik bir nüfusun yanı sıra 60 bine yakın yabancı üniversite öğrencisinin katkısıyla işlediğini belirten Ilgaz, geçici ve mevsimlik çalışanlarla kalıcı olarak yerleşen kişilerin birbirinden ayrılması gerektiğini kaydetti.
“Uluslararası izolasyonlar KKTC’nin gelişmesini engelliyor”
Kıbrıs Türk halkının karşı karşıya bulunduğu en önemli sorunlardan birinin uluslararası izolasyonlar olduğunu vurgulayan Ilgaz, KKTC’nin uluslararası alandaki sınırlı statüsünün siyasi müdahalelere ve baskılara zemin hazırladığını ifade etti.
Kıbrıslı Türklerin uluslararası siyasi, ekonomik, kültürel, sanatsal ve sportif organizasyonlara katılımının engellenmesinin ülkenin gelişimini olumsuz etkilediğini belirtti.
Ilgaz, Londra’da uluslararası hukuk ve insan hakları alanında çalışan hukukçu Lennart Poulsen’in değerlendirmelerine de atıfta bulundu.
Poulsen’in, Kasım 2026’da Girne’de düzenlenmesi planlanan uluslararası bir müzik festivalinin engellenmesini Rum tarafının baskılarına örnek gösterdiğini aktardı.
Kuzey Kıbrıs’taki emlak sektöründe çalışmak isteyen Litvanyalı bir kadın hakkında Rum yönetiminin talebi üzerine çıkarılan iade kararının Fransız makamlarınca onaylanmasını da uluslararası baskıların bir başka örneği olarak değerlendirdi.
Barcelona Futbol Akademisi örneği
Ilgaz, Barcelona Futbol Kulübünün Lefkoşa’da gerçekleştirmeyi planladığı Gençlik Akademisi Kampı’nın ertelenmesini de Rum yönetiminin uluslararası girişimlerinin sonuçları arasında gösterdi.
Rum tarafının itirazları, diplomatik girişimleri ve uluslararası kuruluşlar üzerindeki baskıları sonucunda kampın ertelendiğini belirten Ilgaz, bu tür uygulamaların Kıbrıslı Türklerin dünyayla bütünleşmesini engellediğini savundu.
Mülkiyet alanında yaşanan gelişmelerin de yatırımcılar, inşaat sektörü, taşınmaz mal sahipleri ve sıradan aileler üzerinde endişe yarattığını ifade etti.
“2004 yılında Rum tarafı ödüllendirildi”
Rum yönetiminin 2004 yılında Avrupa Birliği’ne kabul edilmesini de eleştiren Ilgaz, adadaki siyasi anlaşmazlık çözülmeden gerçekleşen üyeliğin Rum tarafını avantajlı konuma getirdiğini savundu.
2003 Katılım Antlaşması’nın 10 No’lu Protokolü uyarınca AB müktesebatının, Rum yönetiminin etkin kontrol uygulamadığı kuzey kesimde askıya alındığını hatırlatan Ilgaz, bunun Kıbrıslı Türklerin AB’nin gümrük, maliye, özgürlük, adalet ve güvenlik düzenlemelerinden yararlanmasını sınırlandırdığını belirtti.
Ilgaz, uluslararası toplumun Rum tarafının Kıbrıs sorununa ilişkin anlatısını büyük ölçüde benimsediğini ve Kıbrıslı Türklerin haklarını yeterince dikkate almadığını ileri sürdü.






