Doğu Akdeniz Üniversitesi (DAÜ) Sağlık Bilimleri Fakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü Öğretim Üyesi ve İleri Yaş Gelişim / Tazelenme Üniversitesi Koordinatörü Doç. Dr. Zehra Güçhan Topcu, Dünya Prematüre Günü dolayısıyla “Prematüre Bebeklerde Fizyoterapi: Sağlıklı Hareket Gelişiminin Anahtarı” başlıklı açıklamada bulundu. Prematüre bebeklerde erken fizyoterapi desteğinin ve düzenli gelişim takibinin önemine dikkat çeken Doç. Dr. Topcu, açıklamasında şu ifadelere yer verdi:
“Her yıl 17 Kasım olarak farkındalık yaratılan Dünya Prematüre Günü, bu yıldan itibaren 15 Kasım olarak güncellenmiştir. Prematüre bebekler, gebeliğin 37. haftası tamamlanmadan dünyaya gelen ve gelişimsel gereksinimleri nedeniyle zamanında doğan bebeklere kıyasla daha fazla bakım ve izleme ihtiyaç duyabilen bebeklerdir. Bu bebeklerin bakım gereksinimleri, özellikle doğum sonrası dönemde, sıklıkla Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde (YYBÜ) karşılanmaktadır.
Geçmişte yaşama şansı oldukça sınırlı olan prematüre bebekler, sağlık ve teknoloji alanlarındaki gelişmeler sayesinde günümüzde hayata tutunabilmektedir. Bununla birlikte, anne karnında tamamlamaları gereken büyüme ve gelişim süreçlerini erken sonlandırarak dünyaya gelmeleri, bu bebeklerin farklı gelişim alanlarında çeşitli risklerle karşılaşmalarına ve gelişimsel desteğe ihtiyaç duymalarına neden olabilmektedir.
"PREMATÜRE BEBEKLERDE FİZYOTERAPİST TAKİBİ NEDEN ÖNEMLİDİR?"
Prematüre bebeklerde kas tonusunun düşüklüğü ve zayıf kasları sebebiyle baş kontrolü, dönme, oturma ve emekleme gibi hareket becerisi kazanımları gecikebilmekte veya yetersiz olabilmektedir. Bu sebeplerle prematüre bebeklerin motor gelişim basamaklarının çocuk fizyoterapistleri tarafından yakından izlenmesi önem taşımaktadır.
"NÖROLOJİK RİSK OLMASA BİLE FİZYOTERAPİ ÖNEMLİDİR"
Prematüre bebeklerin fizyoterapi takibinde yalnızca nörolojik açıdan yüksek risk taşıyan bebeklere odaklanılmamalıdır. Nörolojik risk düzeyi düşük olan bebeklerde de kas tonusu, kas kuvveti ve motor gelişim açısından destek ihtiyacı ortaya çıkabilir. Özellikle düşük kas tonusu (kasların normalden daha gevşek olması), hareketlerin başlatılmasını ve kontrol edilmesini güçleştirebilir. Böylece baş kontrolü, kolların ve bacakların aktif kullanımı, dönme ve oturma gibi temel motor becerilerin kazanılması olumsuz etkilenir.






