Tam 50 bin 662 seçmen daha!
Peki, nereden geldi bu seçmenler?
***
Kıbrıs’ın kuzeyinde doğurganlık oranı 2019-2023 döneminde 1,5’e kadar geriledi.
Nüfusun kendini yenilemesi için gereken oran yaklaşık 2,1.
Doğurganlık azalıyor.
Seçmen sayısı artıyor.
Elbette bugünkü doğurganlık oranıyla 18 yaşına ulaşan gençlerin sayısını doğrudan karşılaştıramayız.
Ama soruyu da görmezden gelemeyiz.
Bu 50 bin kişilik net artışın ne kadarı burada doğup büyüyen, 18 yaşına ulaşan gençlerden kaynaklanıyor?
Ne kadarı sonradan vatandaşlık kazananlardan?
Kimlere, hangi gerekçelerle yurttaşlık verildi?
Böylesi hep yanıtsız kalıyor ne yazık...
***
Bir başka veri...
2011 yılında yapılan nüfus sayımında 286 bin 257 kişi vardı.
2023 yılı için açıklanan resmî nüfus tahmini 476 bin 214!
12 yılda yaklaşık 190 bin kişilik artış.
Bu son rakam bir nüfus sayımının değil, projeksiyonun sonucu.
Aradaki farkı doğumlarla açıklamak mümkün değil.
Göç var, yabancı çalışanlar var, öğrenciler var...
Ama nüfusun nasıl değiştiğini, kimlerin kalıcı olarak yerleştiğini, kaç kişinin sonradan yurttaş olduğunu yeterince bilmiyoruz.
***
Kıbrıs’ın kuzeyindeki demografik değişim, sıradan bir nüfus meselesi değil.
Bu ülkenin geleceğiyle, toplumsal kimliğiyle, siyasi iradesiyle doğrudan ilgili.
Elbette insanların nerede doğduğundan hareketle siyasi tercihlerini yargılayamayız.
Mesele başka...
Yurttaşlık politikaları hangi ölçütlerle yürütülüyor?
Bu politikaların Kıbrıslı Türklerin siyasi iradesi üzerindeki etkisi ne?
***
2025 Cumhurbaşkanlığı seçiminde 218 bin 313 seçmen vardı.
Şimdi 227 bin 642.
Yaklaşık 13,5 ayda 9 bin 329 kişilik artış!
Nasıl?
Kimler?
Hangi kayıtlarla?
***
2011’den beri kapsamlı bir nüfus sayımı yapılmadı.
Gerçek nüfusun yapısını, yurttaşlık politikalarının sonuçlarını yeterince bilmiyoruz.
Ya da bilenler açıklamıyor.
***
6 Aralık’ta sandığa gidiyoruz.
Hükümet değişecek, net...
Ama “değişim” başka tabii...
Bir sonraki seçimde yine seçmen sayısındaki bu anomaliyi, yurttaşlık politikalarını, nüfusumuzun nasıl değiştiğini konuşuyorsak, demek ki hükümet değişmiş ama düzen değişmemiş.
Bir sonraki seçime geldiğimizde artık bu soruları sormuyorsak, bütün bu veriler şeffaflıkla açıklanıyorsa, yurttaşlık politikaları denetlenebilir hale gelmişse...
İşte o zaman hükümeti değiştirmekle kalmadığımızı anlayacağız.
Değişimden de söz edeceğiz.
O günü görmeyi umuyoruz.
Bu yazı toplam 90 defa okunmuştur.