52 yıl sonra Lapta’daki evlerine döndüler: Ev yerindeydi ama hayatları yoktu

Philenews yazarı Sophia Neophitou, 1974’te Lapta’dan ayrılmak zorunda kalan yaşlı bir çiftin, çocukları ve torunlarıyla birlikte doğdukları köye yaptığı ziyareti kaleme aldı.

Aile, yıllardır planladığı yolculuk için tapu ve diğer belgelerini de yanına alarak iki araçla yola çıktı. Geçiş noktasında bazı kimliklerin süresinin dolduğu anlaşılınca kısa süreli sorun yaşandı ancak görevlilerin izin vermesiyle yolculuk devam etti.

DEĞİŞEN YOLLARDA ESKİ EVLERİNİ ARADILAR
Yolların ve yapılaşmanın tamamen değişmesi nedeniyle aile köyü bulmakta zorlandı. Akrabalarından birinin çocukluk evinin yerinde artık bir teknoloji mağazası bulunduğunu gördüler.

Yaşlı çift ise mavi panjurlu evlerini uzaktan tanıdı. Evde kimin yaşadığını bilmeyen aile, pencerelerden eski mutfağı ve avluyu görmeye çalıştı.

Aile, geçiş noktalarının ilk açıldığı dönemde eve yaptıkları ziyarette mülkü bir İngiliz’in satın aldığını öğrendiklerini anlattı. Tapuyu göstermelerine rağmen evde yaşayan kişinin mülkiyet iddialarını kabul etmediğini aktardılar.

KENDİ YAPTIĞI TABLOYU BİLE ALAMADI
Yıllar sonra eve gerçekleştirdikleri başka bir ziyarette farklı bir kişi tarafından içeri davet edilen kadın, gençliğinde yaptığı ve imzasını taşıyan bir tablonun hâlâ duvarda asılı olduğunu gördü. Tabloyu geri istemesine rağmen kendisine verilmedi.

Şimdi 80’li yaşlarında olan kadın, torunlarıyla birlikte evin önünde fotoğraf çektirdi. Aile daha sonra çocukluklarının geçtiği okula gitti ancak üniformalı bir görevli tarafından fotoğraf çekmelerine izin verilmedi.

Yazıda, ailenin eski Kıbrıslı Türk dostlarını da ziyaret ettiği, onlardan birinin de yerinden edilmiş olduğu ve iki ailenin geçmişte birlikte vakit geçirdiği belirtildi.

52 yılın ardından yapılan ziyaret, köyün değişen görüntüsünün yanı sıra yerinden edilmenin ailelerin yaşamında kuşaklar boyunca devam eden etkisini de ortaya koydu.

52 yıl sonra Lapta’daki evlerine döndüler: Ev yerindeydi ama hayatları yoktu