Gazeteciler olarak kendilerine yapılan sözlü ve fiziki saldırıları kınamak, ifade özgürlüğüne, halkın haber alma hakkına bir kez daha dikkat çekmek için oradaydık.
Fatma Ünal’ın 5 yıl hapis cezası almasının ardından Cezaevi’ne gidişinde Mahkeme’de bulunan yakınlarının “Dik dur” şeklinde Ünal’a destek vermeleri ve onu alkışlamaları dışında gazetecilere yapılan saldırılar vardı.
Sözlü saldırılar, ağıza alınmayacak hakaretler ve su şişesi fırlatmalar… İsabet alan gazeteci arkadaşlarımız vardı ama nedense engel olunamadı!
Zaten Fatma Ünal’ın yargılandığı süre boyunca Mahkeme’ye geliş ve gidişinde yanında sürekli korumaları (bodyguard) vardı. Ceza aldığı gün de yanında yine siyah giysili korumalar bulunuyordu. Gazetecilerin görüntü almalarına engel olmak gibi bir görevleri vardı.
Fatma Ünal kimdi?
Neden bir koruma ordusuyla korunuyordu?
Hep merak ettim; bu korumaların ücretlerini kim, nasıl ödüyordu?
Bildiğimiz, Fatma Ünal’ın ‘Juju’ lakabını oradan aldığı bir giyim dükkânı vardı ama o da kapanmıştı zaten… Bu kadar para nereden geliyordu?
Bu sorunun cevabı net değildi ama doğrudur; Birçok kişiye kişisel yardımları dokunmuştu, ulaşılması zor kişilere kolayca ulaşabildiği için… O yüzden de “dik dur” şeklinde destekler geliyordu Mahkeme çıkışında…
Hatta ilginçtir; Başbakan olarak atanmış Ünal Üstel’in karısından bile destek mesajı alıyordu Fatma Ünal… Ünal’ın kız kardeşinin bir sosyal medya paylaşımının altına “Herkes onun bir şey yapmadığını biliyor ama herkes o kadar kötü ki… Allah’ın tokadı o insanlara çoook kötü olacak” diyebiliyordu.
Başbakan eşi halkın haber alma hakkını yerine getirmeye çalışan gazetecilerin de kötü olduğunu söylerken bu kararı verenleri de bu kategori içine mi alıyordu yoksa! Öyleyse durum çok kötü. Büyük bir rezalet var demektir.
Sadece karısının bu açıklamayı yapmasından dolayı bile Başbakan olarak atanmış Ünal Üstel’in kendisini atayanlardan ‘affını’ istemesi kaçınılmazdır.
Üstel böyle yaparsa Kurultay’da adaylık sıralamaları altlarda çıktığı için ‘aslan’ kesilip “adaylıktan da bakanlıktan da çekiliyorum” diyenlerin, sonradan nedense tükürdüklerini yalamaları ve “her şeyi kabul ederim” pozisyonuna gelmeleri gibi gülünç ve düşmüş bir duruma gelmekten en azından kurutulurdu diye düşünüyorum.
Ama tabii böyle bir şey yapması için hep yazdığımız gibi insanda, vekillerinde de yani ne Ziya Öztürkler’de, ne Hakan Dinçyürek’te ne de Emrah Yeşilırmak’ta olmadığı gibi utanma duygusunun olması lâzım.
Bu yazı toplam 24 defa okunmuştur.
