Küba basınında çıkan habere göre, yürürlükten kaldırılan 1938 ve 1959 tarihli yasalar mevcut anayasa ve güncel sosyoekonomik şartlar karşısında işlevsiz kaldı.
Kanun hükmünde kararnameyle, yerli ve yabancı şirketlerin petrol arama ve çıkarma faaliyetlerine katılımını kolaylaştırmak amacıyla sözleşme koşulları esnetildi.
Üretim paylaşım sözleşmeleri için 10 yıl uzatma opsiyonuyla 40 yıla, petrol imtiyazları için ise yine 10 yıl uzatma opsiyonuyla 30 yıla kadar süre öngörülürken, petrol hizmet sözleşmeleri de ana katılım modelleri arasında yer aldı.
Devlet, kaynaklar üzerindeki hakimiyetini koruyarak petrol, gaz ve bunlara eşlik eden maddelerin yataklarının "tüm halkın sosyalist mülkiyetinde" olduğunu ve devredilemezlik, zaman aşımına uğramazlık ve haczedilemezlik ilkelerine tabi olduğunu belirtiyor.
Yeni düzenleme, devletin ulusal güvenlik gerekçesiyle ruhsat ve imtiyazları reddetme hakkını saklı tutarken, ulusal enerji güvenliği için ihtiyaç duyulan hidrokarbon kaynaklarının temininde devlete rekabetçi piyasa koşulları çerçevesinde öncelik tanıyor.
Yönetmelik, üretim paylaşım sözleşmelerinde maliyetlerin karşılanması için karada ve sığ sularda yüzde 65, derin sularda ise yüzde 75 üst sınır belirliyor.
ÇEVRESEL VE CEZAİ SORUMLULUK






