Kıbrıs meselesinde bir hafta daha geride kalırken, yoğun bir hafta daha bizleri bekliyor…
Yine diplomatik ziyaretler, yine müzakere çağrıları, yine umut dağıtan açıklamalar…
Birleşmiş Milletler Temsilcisi Maria Angela Holguin adada temaslarını yoğunlaştırırken, Rum lider Hristodulidis müzakerelerin yeniden başlaması için “iyimser” mesajlar verdi…
Yeni geçiş kapıları, güven artırıcı önlemler ve görüşme formatları yeniden gündeme taşındı…
Peki, bütün bu diplomatik hareketliliğin içerisinde asıl meseleye ilişkin ne değişti?
Hiçbir şey!
Rum tarafı hâlâ Kıbrıs Türk halkının egemen eşitliğini kabul etmiyor…
İki ayrı halkın siyasi iradesini eşit düzeyde tanımıyor…
Ancak bizden yine aynı masaya oturmamız, aynı vaatlere inanmamız ve yıllarımızı tüketmemiz bekleniyor…
…
Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan'ın KKTC ziyareti, haftanın en önemli siyasi gelişmelerinden biriydi…
Fidan'ın mesajı açıktı: Kıbrıs'ta kalıcı çözüm, iki devletin varlığını ve egemen eşitliğini esas alan gerçekçi bir yaklaşımdan geçmektedir…
1968'den bu yana süren müzakereler, 2004 Annan Planı ve 2017 Crans-Montana başarısızlığı ortadayken, aynı formülleri yeniden çözüm diye sunmak hangi mantığa sığar?
Üstelik 2004'te çözüme evet diyen Kıbrıs Türk halkı izolasyonlarla karşı karşıya bırakılırken, hayır diyen Rum tarafı Avrupa Birliği üyeliğiyle ödüllendirildi…
Bundan daha büyük bir siyasi çifte standart olabilir mi?
…
BM artık aynı senaryoyu tekrarlamamalı…
BM'nin Kıbrıs meselesindeki yaklaşımı ciddi biçimde sorgulanmalıdır…
Rum tarafı uluslararası alanda adanın tek meşru temsilcisi olarak kabul edilirken, Kıbrıs Türk halkından eşit koşullarda müzakere yürütmesi nasıl beklenebilir?
Holguin'in geçiş kapıları ve güven artırıcı önlemler konusundaki girişimleri elbette değerlidir...
