“Eğitim için 3 bin bilgisayar, 2 bin klima, 26 bin sandalye, 19 bin öğrenci sırası, bin beş yüz güvenlik kamerası alınmış…”
Ülkeyi yöneten anlayış; yukarıda okuduklarınızı eğitim yatırımı olarak tanımlıyor. Dahası bununla övünüyor, bunun çok üstün bir eğitim yönetimi olduğunu düşünüyor.
Eğitimde neden oldukça geride kaldığımız, neden hâlâ çağdaş bir eğitim anlayışından çok uzakta olduğumuz şimdi daha iyi anlaşılıyor değil mi!
Bunlar elbette okullarımızın ihtiyaç duyduğu malzemelerdir. Temin edilmeleri de önemlidir. Ancak asıl soru şudur: Bunları satın almak, eğitime büyük ve akılcı yatırım yapmak anlamına mı geliyor?
Okulların temel ihtiyaçlarını karşılamak, eğitim yönetiminin zaten yerine getirmesi gereken rutin sorumluluklardan biri değil midir? Sandalye, sıra, klima ve bilgisayar almak; tek başına eğitimde gelişim, dönüşüm ya da kalite artışı yaratır mı?
Ya da şöyle soralım: Eğitim yatırımının ne demek olduğunu bilmeyen, akılcı planlama, ekonomik kaynakları eğitimin gelişimi için yönlendirmek ne demek olduğunu bilmeyen, rutin olarak yapılması gereken harcamaları eğitime yatırım olarak niteleyen bir anlayışın eğitimi ileriye götürmesi mümkün mü?
Üstelik asıl mesele, okullara kaç bilgisayar ya da kaç sıra alındığı değil; bu kaynakların hangi ihtiyaç analizine, hangi eğitim vizyonuna ve hangi uzun vadeli planlamaya göre kullanıldığıdır.
Eğitime yatırım, satın alınan malzemelerin sayısıyla değil, çocukların yaşamında yarattığı değişimle ölçülür.
Çağdaş eğitim için yatırımın yönü değişmelidir!
Eğitim sistemlerini geliştirmek istiyorsak öncelikle yatırım anlayışımızı değiştirmeliyiz. Çünkü çağdaş eğitim, yalnızca daha fazla kaynak harcayarak değil, kaynakları doğru önceliklere yönlendirerek gerçekleşir.
- Öğretmene yatırım yapılmalıdır: Öğretmene güvenmeden, öğretmeni güçlendirmeden, öğretmeni karar süreçlerine katmadan eğitimde başarı beklemek gerçekçi değildir.
- Öğrenme ortamlarına yatırım yapılmalıdır: Okul, yalnızca öğrencilerin ders dinlediği sınıflardan oluşmaz. Okul; araştırmanın, keşfetmenin, deney yapmanın, tartışmanın, üretmenin, sanatın, sporun ve toplumsal etkileşimin yaşandığı bir öğrenme ekosistemi olmalıdır.
- Öğrenme anlayışına yatırım yapılmalıdır: Asıl değişmesi gereken, öğrenmenin nasıl gerçekleştiğine ilişkin anlayışımızdır. Çünkü öğrenmenin gerçek değeri, sınıfta öğrenilenlerin yaşamda karşılık bulmasıyla ortaya çıkar.
- Eğitimde fırsat eşitliğine yatırım yapılmalıdır: Eğitimde fırsat eşitliği, yalnızca bütün çocukları aynı okula göndermek değildir. Her çocuğun kendi ihtiyaçlarına, gelişim özelliklerine ve öğrenme hızına uygun destek alabilmesidir.
- Teknolojinin eğitimsel kullanımına yatırım yapılmalıdır: Dijital çağda teknoloji eğitimin dışında tutulamaz. Ancak teknoloji satın almakla teknolojiyi eğitim sürecine entegre etmek birbirinden çok farklıdır. Her sınıfa bilgisayar koymak ya da okullara akıllı tahta yerleştirmek kendi başına dijital dönüşüm değildir. Asıl yatırım; çocukların teknolojiyi bilinçli kullanmasına, dijital içerik üretmesine, veri güvenliğini öğrenmesine, algoritmik düşünme ve kodlama becerileri kazanmasına yapılmalıdır.
Eğitim politikası; alınan malzemelerin envanterini propaganda malzemesine dönüştürmek değildir, çocuğun gelişimini merkeze alan, öğretmeni güçlendiren, fırsat eşitliğini sağlayan ve geleceğin becerilerini kazandıran planlı bir dönüşüm ve gelişim yaratan bir sistemi kurmaktır.
Bu ülke için eğitimdeki asıl ihtiyaç: Harcama yapan değil, geleceği planlayan eğitim politikasıdır.







